نوشتن در باره آدمهای تازه در گذشته را دوست ندارم، هم اینکه به قول معروف تا طرف مرده به یاد او می‎افتیم و همین که بدتر از آن، احساس آن تابوت سازهای فیلمهای وسترن به آدم دست می دهد که به محض اینکه یکی در فیلم از پای می‎افتد، خیلی زود بالای سرش حاضر می‎شوند!

وقتی بالاخره بر تردیدهای خودم غلبه کردم و تصمیم گرفتم چند خطی درباره ابراهیم یونسی بنویسم اولین حسی که داشتم همین بود؛ اما با این حال حیفم آمد که اشاره‎ای به او نکنم. متاسفانه باید گفت ابراهیم یونسی داستان‎نویس بزرگی نبود، نه آنگونه که در خور قد و قواره‎ی نام مترجمی باشد که تریستام شندی و یا دفتر یادداشت روزانه‌ یک نویسنده‌ و انبوهی دیگر از داستانهای ماندگار دنیای ادبیات را ترجمه کرده، اگر سطح ترجمه هایش تا این اندازه بالا نبود شاید کارنامه داستان نویسی اش بیشتر به چشم می‎آمد.

گذشته از همه این ها نام ابراهیم یونسی با یک کتاب به مراتب بیش از همه آثارش، به ویژه در بین نسل های قدیمی‎تر علاقه مندان ادبیات داستانی شناخته شده است . آن چیزی نیست جز کتاب مستطاب «هنر داستان‎نویسی» کتابی که در نوع خود در زبان فارسی اولین بود و امروز هم با وجود انتشار کتابهای تالیفی و ترجمه ای فراوان هنوز به عنوان یکی از بهترین منابع برای کسانی که تازه می خواهند داستان نویسی را بیاموزند، جامع بوده و نکات آموختنی فراوان دارد. یوتسی در زمینه ترجمه کتابهای آموزش داستان‎نویسی نیز یکی از آعاز کران است، با کتاب جنبه‎های رمان اثر ای.ام. فورستر. ناگفته نماند که خود کتاب هنر داستان‎نوسی نیز در اصل اثری ترجمه‎ای‎ست که یونسی با زبانی همه‎فهم‎تر به فرسی برگردانده و تدوین کرده است. به هرحال کتاب هنر داستان نویسی کتاب بالینی بسیاری از علاقمندان داستان نویسی در چند نسل اخیر بوده و تا مدتها نیز در نوع خود رقیبی نداشتهتا این که در میانه‎ی دهه شصت جمال میر صادقی عناصر داستان را به چاپ سپرده بوده، البته از ان پس نیز پابه‎پای عناصر داستان هواره جزو آثار مطرح در حوزه ی خود بوده.

اما ابراهیم یونسی در یک زمینه دیگر هم نامش برای کتاب باز همای قدیمی فراموش نشدنی و نوستالژیک است و آن هم ترجمه چند جلد از مجموعه کتاب‎های فراموش‎نشدنی «کتابهای طلایی»ست که انتشارات امیر کبیر برای کودکان و نوجوانان در دهه چهل منتشر می‎کرد و تا سالها بعد نیز در میان این گروه سنی دست به دست می‎شد.

وباز ابراهیم یونسی یک نقطه روشن دیگر در کارنامه خود دارد (البته نه کارمامه ادبی اش) و آن اینکه در دولت موقت مهندس بازرگان استاندار کردستان بوده!

یادش گرامی و نامش مانا باد