در این دوره و زمانه آنقدر اتفاقات عجیب غریب افتاده که دیگر از هیچ اتفاقی هرچقدر هم که غیره منتظره باشد تعجب نمی‎کنیم. وقتی در آستانه جشنواره فیلم فجر خانه‎ی سینما تعطیل می‎شود، وقتی چند ماه مانده به نمایشگاه کتاب مهمترین ناشر در حوزه ادبیات داستانی فارسی (و تاحدی هم خارجی)، معلق می‎شود و یا وقتی دختر بچه ای در خانه و با ماهیتابه و قابلمه انرژی هسته‎ای تولید می‎کند و... این که یکی از شخصیت‎های فلان کتابپ ناراضی از نقشی که در رمان داشته وبلاگ بزند و سر به شکایت بگذارد؛ هرچند که در حوزه‎ی ادبیات ما کاری بی سابقه محسوب می‎شود، اما به هرحال آنقدرها تعجب آور نیست!

ماجرا از این قرار است که سر کار خانم «سوزی جون» یکی از شخصیت های رمان «از پائولو کوئلیو متنفرم» در وبلاگ من که درباره‎ی این کتاب دو یادداشت نوشته‎ام کامنت گذاشته و خبر افتتاح وبلاگش را داده است. سوزی خانم با ادعای اینکه من مهمترین یا به عبارتی جذابترین شخصیت این رمان هستم، نه آن دو نفری که راوی و یا نویسنده  به آنها پرداخته قصد دارد که این داستان را به تدریج از نگاه خودش روایت کند و یا اینکه داستان خودش را روایت کند (این را روشن ننوشته!).

البته ادعای سرکار سوزی خانم در مورد اینکه جذاب‎ترین شخصیت رمان است، چندان هم بی‎راه نیست، چون من که این رمان را دومرتبه خوانده‎ام، او را یکی از شخصیت‎های جالب رمان و از جمله پرورش یافته‎ترین‎های آنها دیدم. دوستانی هم که به سفارش من این کتاب را خواندند کم و بیش براین عقیده بودند و جالب اینکه در یکی دو وبلاگ هم که اشاره به این کتاب شده بود، دیدم در این‎باره نظرات جالبی عنوان کرده‎اند و حتی یک نفر از کسانی که کامنت گذاشته بود خودش را به این نام معرفی کرده و شوخی‎هایی هم با او کرده بودند.

سوزی جون رمان از پائولوکوئلیو متنفرم بیش از این اطلاعات نداده اما ظاهرا در آینده نزدیک قرار است اطلاعات تکمیلی و نقد خودشان از رمان را ارائه کنند. سوزی خانم علاقمندان به مباحث ادبی را به وبلاگ خودش (اینجا) دعوت کرده تا از این پس درباره ادبیات و زندگی و خیلی چیزهای دیگر به بحث و تبادل نظر بپردازند. احتمالا با توجه به ابعاد جالب این شخصیت باید خواننده نظرات جالبی هم باشیم .اینکه این وبلاگ به ابتکار چه کسی راه افتاده هنوز معلوم نیست؛ شاید نویسنده کتاب، یا کسی منسوب به او و یا یکی از علاقمندان کتاب یا طرفداران سوزی خانم (!) متولی امر باشند، باید صبر کرد و دید. اما هرچه هست این که شخصیتی از ساحت رمان به دنیای واقعی بیاید ابتکار جالبی‎ست و درست نسخه برعکس همان فنی‎ست که نویسنده با بردن شخصیت‎های واقعی به ساحت رمان بکار برده است.